Encyclopedie Drenthe

(Oosterwolde 1951) Archeoloog, met een specifieke belangstelling voor de relatie natuurbeheer en archeologie.

(Staphorst 1929 - Assen 1987) Grasmachinemonteur, verwierf als amateur-archeoloog landelijke bekendheid door ontdekking van middenpaleolithische vuistbijlen en andere vuurstenen werktuigen op een akker bij Hoogersmilde (1965) en van soortgelijke werktuigen bij Hijken (1968).

Vilsteren, Vincent Tarcisius van (Zwolle 1953) Archeoloog.

(Geldrop 1953) Archeoloog.

(Groningen 1934)

(Noordwijk 1923 - Amersfoort 1979) Archeoloog.

(Curaçao 1860 - Utrecht 1934) Amateur-archeoloog.

(Hillegom 1836 - Leiden 1903) Oorspronkelijk Egyptoloog, belast met de Nederlandse archeologie in het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden. Van 1891-1901 ook directeur van het museum.

(Apeldoorn 1924) Paleo-botanicus.

(Guernsey 1817 - Wath 1892) Anglicaans dominee, van 1861-1892 rector van Wath in Yorkshire, die tijdens lange zomervakanties megalieten bestudeerde.

(Dokkum ca. 1648 - Groningen(?) na 1686) Friezin uit de betere stand en dichteres.

zie: Federmesser-cultuur

Volledig: Toeristische Ontsluiting Waardevolle Objecten

Volledig: Toeristisch Recreatief Archeologisch Project

Een van de aardewerkvormen die in het gehele verspreidingsgebied in een of meer fasen van de ernaar genoemde neolithische Trechterbekercultuur voorkomt.

Neolithische cultuur genoemd naar een karakteristieke aardewerkvorm (zie trechterbeker).

Tussen de weg Assen-Rolde en de voormalige spoorbaan Assen-Rolde ter hoogte van Balloo gelegen bebost terrein met ruim 35 grafheuvels.

zie: Grafheuvel

Pot van aardewerk, bevat verbrande beenderen van een overledene, soms ook resten van de brandstapel (houtskool) en bijgaven.

zie: Boekweitbrandcultuur

zie: Veenweg

Al dan niet goed geconserveerd menselijk lichaam dat in het veen is aangetroffen.

Object dat tijdens het vervenen tevoorschijn is gekomen en dat niet van nature in het veen thuishoort. Het kan gaan om een los voorwerp, een verzameling voorwerpen, menselijke en dierlijke resten maar ook om een constructie of een onderdeel daarvan.

Weg, meestal van hout, in een moerassige omgeving.

Laatneolithische veenweg in het Bourtangerveen, rond 2550 v.Chr. aangelegd door boeren van de Enkelgrafcultuur. Het wegdek bestaat uit al dan niet gekloofde, ca. 3 m lange stammetjes van els, berk, linde, eik en esdoorn, die slechts voor een beperkt deel van de weg ondersteund worden door in de lengterichting gelegde onderliggers.

Europees verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed. Tot stand gekomen in 1992 in Valletta.

zie: Verdrag van Malta

Door wallen, grachten en/of meervoudige palissaden omgeven verblijfplaatsen uit pre- en protohistorische tijd.

Type werktuig uit het Paleolithicum.

Gesteentesoort met een amorfe, glasachtige structuur. De naam refereert aan de eigenschap dat vuursteen vonken produceert wanneer het tegen ijzer of pyriet wordt geslagen.