Encyclopedie Drenthe

Cultuur of traditie uit het Laat-Paleolithicum, genoemd naar vindplaatsen in het Ahrensburger-Tunneldal in de omgeving van Hamburg.

Landelijke vereniging van amateur-archeologen, in 1979 opgericht uit onvrede over het steentijdonderzoek in Nederland en de afloop van 'de zaak Vermaning' in het bijzonder.

(Noordhorn 1884 - Zwolle 1973) Grondlegger van de Nederlandse archeologie, met grote verdiensten voor Drenthe door zijn zorg voor de hunebedden, zijn vele opgravingen in de tijd van de heideontginningen en zijn werk voor het Drents Museum.

(Wehe 1891 - Havelte 1977) Ambtenaar, publicist.

Personen die zich in hun vrije tijd bezig houden met het beoefenen van de archeologie in brede zin.

(Dublin 1954) Archeologe, sinds 1978 in Noord-Nederland werkzaam (Groninger Instituut voor Archeologie), speciaal op het gebied van de typochronologie van het aardewerk van de Trechterbekercultuur uit de hunebedden.

zie: Aktieve Praktijk Archeologie Nederland

zie: Archeologische bedrijven

Wetenschap die samenlevingen uit het verleden bestudeert, in al hun facetten.

Benaming voor een 377 ha groot gebied tussen Anloo en Schipborg dat in 2000 is aangewezen als archeologisch rijksmonument. Op dit grote 'reservaat' zijn de regels van de Monumentenwet 1988 van toepassing.

Commercieel opererende bedrijven die zich toeleggen op het uitvoeren van archeologisch (voor)onderzoek.

Kaart met archeologische terreinen inclusief catalogus en handleiding.

Beleidsveld dat zich richt op de zorg voor en het instandhouden van het archeologisch erfgoed en de kennis daarover.

Archeologische Vereniging Meppel e.o. Vereniging van amateur-archeologen, in 1999 voortgekomen uit de in 1993 opgerichte Archeologische Werkgroep Meppel.

Veentje noordwestelijk van Zeijen gelegen.

Veentje noordwestelijk van Taarlo gelegen.

Graf waarin de dode is bijgezet in de uitgeholde helft van een boomstam.

Restant van een motte(kasteel) nabij Rheebruggen.

Verzamelnaam voor een graf met gecremeerde skeletresten, komen veelvuldig voor in de Bronstijd, IJzertijd en Romeinse tijd.

Grafheuvel, opgeworpen over de restanten van een brandstapel en de gecremeerde menselijke resten, in gebruik tijdens de Midden- en Late IJzertijd.

Tijdperk tussen 1900 en 800 v.Chr., waarin brons de grondstof was voor sieraden, gereedschap, wapens en rituele voorwerpen.

(Den Haag 1793 - Rotterdam 1835) Archeoloog.

Akkertje uit de IJzertijd, omgeven door een walletje en onderdeel van grotere complexen, soms van vele tientallen hectares.

Cultuur of traditie uit het Laat-Paleolithicum, genoemd naar de Engelse grotvindplaats Creswell Crags.

Naam van het gereconstrueerde hunebed D49 bij Schoonoord.

Natuurgebied, in gebruik als militair oefenterrein, dat min of meer ingeklemd ligt tussen de dorpen Anloo, Schipborg, Annen en Zuidlaren.

zie: Hunebed

Configuratie van palen rond een graf. Ze komen voor bij een beperkt aantal graven uit de Bronstijd van Noordoost- en Midden-Nederland.

Bronzen dolk met hoornen gevest, in 1953 bij Barger-Oosterveld in het veen gevonden.

zie: Hunebed