Encyclopedie Drenthe

Term die meestal wordt gebruikt voor de aanduiding van Neandertalers die in de Oude Steentijd (Paleolithicum) leefden.

Veenlijk van een man, in 1938 in de Westelijke Middelste Dwarsplaatsen in het Emmer-Erfscheidenveen ontdekt. Kort daarop overgebracht naar oudheidkamer De Hondsrug in Emmen, in 1986 ten slotte naar het Drents Museum.

In fasen opgehoogde grafheuvel op het Balloërveld.

Veenlijk van een ca. zestienjarig meisje, in 1897 in een veentje bij Yde ontdekt. Dankzij J.G.C. Joosting kort daarna opgenomen in de collectie van het Drents Museum. Tussen 1987 en 1994 uitvoerig onderzocht.

Periode uit de Steentijd, letterlijk Midden-Steentijd.

Letterlijk 'kleine steen'. De term wordt gebruikt om kleine vuurstenen voorwerpjes met een geometrische vorm aan te duiden.

Vroege mensachtige (Homo sapiens neandertalensis), genoemd naar het Neandertal in Duitsland waar voor het eerst resten van een skelet zijn gevonden.

zie: Noordse Veld

Letterlijk: nieuwe Steentijd - Prehistorische periode, gekenmerkt door het gebruik van aardewerk, geslepen stenen bijlen, en als middelen van bestaan akkerbouw (emmertarwe, naakte en bedekte gerst, gierst) en veeteelt (rund, schaap, geit, varken) naast het mettertijd in belang afnemende jagen, vissen en verzamelen.

Historisch en archeologisch jaarboek voor Drenthe, Verschijnt sinds 1883.

Interprovinciale opslagplaats van bodemvondsten uit de provincies Friesland, Groningen en Drenthe, gevestigd in Nuis (Gr.).

Ook: Noordsche Veld

Verzamelnaam voor de aardewerken voorwerpen die rond 1900 in groten getale in de omgeving van Odoorn werden 'opgegraven'.

Letterlijk harde bank in de grond die in de meeste gevallen niet bestaat uit vermeende ijzerverbindingen.

(Steenwijk 1939) Archeoloog.

Boerderij (1864) in Emmen waar voorwerpen uit de (voor)geschiedenis van Emmen en omgeving getoond werden.

Grafheuvel omgeven door een krans van palen. Kenmerkend voor de Midden-Bronstijd van Noordwest-Europa.

Twee veenlijken die in 1904 naast elkaar in het Weerdingerveen werden ontdekt. Dankzij G.J. Landweer in het Drents Museum terechtgekomen.

Ook: Paaschberg

Periode uit de Steentijd, letterlijk: Oude Steentijd.

(Middelstum 1943) Archeoloog.

(Assen 1867 - Beverwijk 1952) Arbeider en vervalser van archeologica.

Overblijfsel van een pingo, ontstaan in het Weichselien, een van de ijstijden.

Geologische periode van het Kwartair, van 2,3 miljoen jaar geleden tot 10.000 jaar geleden, gekenmerkt door afwisselende koude periodes (glacialen of ijstijden) en warme tussenijstijden (interglacialen). De binnen de glacialen waargenomen relatief warme perioden worden interstadialen genoemd.

zie: Hunebed

zie: Hunebed

Naam van het verdwenen hunebed D52a met acht paar zijstenen in het voormalige stuifzand bij Berkenheuvel te Wapse.

Tijdvak van de geschiedenis waarover geen eigentijdse schriftelijke bronnen bestaan.

Imaginaire prinses uit de Late Bronstijd, in 1969 door J.J. Butler in het leven geroepen.

Vanwege de rijke uitdossing gegeven benaming van de (gereconstrueerde) persoon welke in graf 87 van het rijengrafveld van Zweeloo begraven is. Dit grafveld is in 1952 slechts ten dele opgegraven. Een ander deel was door zandwinning reeds verstoord.