Encyclopedie Drenthe

Korstmossen en bladmossen voorkomend op zuur gesteente in het West-Europese gebergte, in Nederland groeiend op hunebedstenen en veldkeien.

Ronde heuvel aan de weg Meppel-Pesse, een erosierest van de smeltwaterzanden die in het »Saalien in en op de grondmorene zijn afgezet.

Grafveld uit de IJzertijd nabij Oosterhesselen.

Legendarische stad die ooit op de Hondsrug tussen Valthe en Odoorn gelegen zou hebben en in 808 door de Noormannen verwoest zou zijn.

Lokaal vervaardigde bronzen voorwerpen uit de Late Bronstijd die typisch zijn voor het Hunze-Eems-gebied. Zwaartepunt van de productie viel in de 9e eeuw v.Chr.

Half ingegraven rechthoekig gebouwtje zonder opgaande wanden waarbij de dakconstructie gedeeltelijk op het maaiveld rust. Hoewel 'hutkom' ingeburgerd is, ware 'komhut' een betere omschrijving.

Perioden waarin de gemiddelde julitemperatuur minus 10 graden Celsius is en waarin het landoppervlak is bedekt met gletsjers of in de invloedsfeer van gletsjers ligt.

Prehistorische periode, duurde van ca. 800 v.Chr. tot 12 v.Chr. (komst der Romeinen, zie: Romeinse tijd).

Kaart die in verschillende gradaties de kans op het aantreffen van archeologische resten in de bodem weergeeft.

(Erica 1952) Conservator archeologie en hoofd facilitaire zaken van het Drents Museum.

(Schiedam 1873 - Nijmegen 1951) Archeoloog.

(Zeijen 1896 - Groningen 1985) Van 1920-1961 verbonden aan het Biologisch-Archaeologisch Instituut als veldtechnicus ('voorgraver'), aardewerkrestaurateur en opgravingsfotograaf.

(Sneek 1943) Archeoloog.

(Philadelphia 1921 – Haren 2014) Archeoloog.

(Den Haag 1933 - Amersfoort 2022) Archeoloog.

(Amsterdam 1925) Archeoloog.

Wetenschappelijk en landschappelijk waardevol, deels ontgonnen en bebost gebied ten zuidwesten van Balloo, gelegen tussen een direct aangrenzende es en het tot het Nationaal beek- en esdorpenlandschap Drentsche Aa behorende dal van het Loonerdiep.

Oudste vaartuig ter wereld, vervaardigd uit een uitgeholde boomstam.

zie: Wegen

Bodemvormend proces.

Naamgevend stuk vaatwerk van de Klokbekercultuur.

Laatneolithische cultuur, genoemd naar een kenmerkend stuk aardewerk, de klokbeker.

Gevarieerd loof- en naaldhoutbos (82 ha) op stuifzand en dekzand, gelegen ten noorden van Anloo en een geheel vormend met de noordelijker gelegen Strubben. Dit strubbenbos met enkele heidevelden erin was oefenterrein van Defensie.

Benaming voor het gewone handgevormde aardewerk dat gedurende de Volle Middeleeuwen in ieder huishouden voor het koken gebruikt werd. De meest karakteristieke vorm, een bolle pot zonder pootjes, is naamgevend voor de aardewerksoort.

zie: Hutkom

Kralensnoer uit de Bronstijd, in 1881 gevonden in het veen bij Exloërmond. Door vinder J. Leutscher aan het Drents Museum verkocht.

zie: Hunebed

Randstructuur in de vorm van een ronde greppel rond een heuveltje met crematieresten uit de Late Bronstijd en Vroege IJzertijd.

(Groningen 1891 - Groningen 1940) Tekenaar van opgravingen en vondsten, van 1922-1940 verbonden aan het Biologisch-Archaeologisch Instituut.

(Herwen 1806 - Rotterdam 1869) Oorspronkelijk predikant, later als archeoloog werkzaam bij het Rijksmuseum van Oudheden te Leiden (1835-1863).