Encyclopedie Drenthe

Archeoloog die namens of voor de provincie de belangen van de archeologie behartigt.

(Groningen 1936) Grondlegger en nestor van de hedendaagse archeologische monumentenzorg in Nederland.

zie: Paleolithicum; Hamburgcultuur; Ahrensburgcultuur

Type grafveld uit de Vroege Middeleeuwen, waarbij de begravingen in min of meer keurig geordende rijen zijn gegroepeerd.

Buitendienst van het ministerie van OC & W, gevestigd te Amersfoort met ingang van 2006 omgevormd tot RACM, Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten. 

In 1818 door koning Willem I in Leiden opgericht archeologisch museum dat onder meer een overzicht geeft van de Nederlandse pre- en protohistorie.

Grafheuvel omgeven door een ringsloot. Kenmerkend voor de jongste helft van de Vroege Bronstijd en het begin van de Midden-Bronstijd. Het verspreidingsgebied omvat heel Noordwest-Europa. Uit Drenthe zijn er ruim zeventig bekend.

Grafheuveltype uit de Vroege »Bronstijd.

Tijdvak, duurde van 12 v.Chr., toen de Romeinen ons land voor het eerst betraden, tot ca. 450 na Chr. De Romeinse tijd wordt onderverdeeld in de vroege (12 v.Chr. - 70 na Chr.), midden- (70-270) en late Romeinse tijd (270-450).

IJstijd met maximale uitbreiding van het landijs uit Scandinavië, van 250.000 - 130.000 jaar geleden, bedekte met een honderden meters dikke gletsjer heel Drenthe.

(Oosterwolde 1951) Archeoloog, met een specifieke belangstelling voor de relatie natuurbeheer en archeologie.

zie: Stichting Archeologie en Monument

Naam waaronder een uit de Bronstijd daterende grafheuvel te Weerdinge bekend stond (zie ook Paasberg).

Naam van een uit de Bronstijd daterende grafheuvel bij Diever.

Ook: Spaansche kerkhof

Benaming van een in 1953 door het Biologisch-Archaeologisch Instituut in het centrum van Lhee opgegraven fundament van een middeleeuws gebouwtje.

Rijk mannengraf bij Drouwen uit de Vroege Bronstijd. In 1927 ontdekt door A.E. van Giffen.

Rijk mannengraf uit de Midden-Bronstijd. Gevonden in grafheuvel de Galgenberg in het Sleenerzand. Het was het hoofdgraf van de tweede of derde heuvelophoging. De ophoging was omgeven door een enkelvoudige, wijdgestelde paalkrans.

Naamgevend stuk vaatwerk van de Standvoetbekercultuur, thans Enkelgrafcultuur geheten.

zie: Enkelgrafcultuur

zie: Hunebed Steenkistheuvel

In 1929 door Van Giffen onderzocht grafmonument bij Diever.

Langste tijdvak van de menselijke geschiedenis en eerste van de drie fasen waarin de prehistorie wordt onderverdeeld (Steentijd, Bronstijd en IJzertijd).

Stichting die zich voornamelijk bezighoudt met de archeologie van de Middeleeuwen en de Nieuwe Tijd.

Opgericht in 1929 met als doel de aankoop en het beheer van natuurmonumenten, archeologisch belangrijke percelen grond en folkloristisch en architectonisch interessante gebouwen in Drenthe.

zie: Hunebed

zie: Hamerbijl

Vroegneolithische cultuur van jagers, vissers en verzamelaars die daarnaast ook aardewerk, akkerbouw en veeteelt kennen (ca. 4900-3350 v. Chr.).

(Dokkum ca. 1648 - Groningen(?) na 1686) Friezin uit de betere stand en dichteres.

(Staphorst 1929 - Assen 1987) Grasmachinemonteur, verwierf als amateur-archeoloog landelijke bekendheid door ontdekking van middenpaleolithische vuistbijlen en andere vuurstenen werktuigen op een akker bij Hoogersmilde (1965) en van soortgelijke werktuigen bij Hijken (1968).