Encyclopedie Drenthe

Verzamelnaam voor een graf met gecremeerde skeletresten, komen veelvuldig voor in de Bronstijd, IJzertijd en Romeinse tijd.

Grafheuvel, opgeworpen over de restanten van een brandstapel en de gecremeerde menselijke resten, in gebruik tijdens de Midden- en Late IJzertijd.

Platbodemde schuit voor het vervoer van turf via de wijken naar de kanalen.

Georganiseerde brandbestrijding.

Ook: Brede Sloot

Centrale open ruimte in veel Drentse zandnederzettingen, vaak begroeid met gras en eikenbomen. Ook veldnaam in de betekenis van aan de rand van een stroomdal.

Door verschillende pastoors in verschillende parochies opgerichte mannenverenigingen met een geestelijk doel.

zie: Vogels

Bos op laaggelegen terrein met zeer hoge grondwaterstanden, soms geheel dras en meestal begroeid met elzen. De bodem is vaak zeer humeus tot venig.

Mesotrofe veensoort bestaand uit zeggen en houtresten van vooral els en soms wat riet.

zie: Smithson, Robert

Tijdperk tussen 1900 en 800 v.Chr., waarin brons de grondstof was voor sieraden, gereedschap, wapens en rituele voorwerpen.

Tot begin 20e eeuw werd door de boerin nog vaak zelf brood gebakken. Hiertoe was naast het huis een bakoven of stoetoven gebouwd.

Hier opgevat als boerenbruiloft, ook brulfte of wasschup geheten. Een aantal gebruiken rond een huwelijk zijn in de loop der tijd verdwenen.

Zones aan randen van natuurgebieden die ertoe bijdragen dat effecten van beheer en gebruik van gronden buiten die natuurgebieden op de kwaliteit van de natuurgebieden worden geminimaliseerd.

zie: Bourtangerveen

In Pesse geconsacreerd in 1335, ressorterend onder de kerk in Ruinen. Had eigen bezittingen en werd door een eigen rector bediend.

1. Eén van de vier leden van de magistraat (dagelijks bestuur) van een stad met stadsrecht vóór 1809, in Drenthe alleen Coevorden.

Ambtelijke vastlegging van de persoonlijke staat ten aanzien van geboorte, huwelijk en overlijden in akten en registers door daartoe aangestelde ambtenaren; instelling die alle statuswijzigingen registreert.

Dorp, gemeenschap van eigenaren van erven, de organisatie van het autonome dorp.

Vorm van kleinschalig openbaar vervoer om plaatsen of gebieden waar geen lijndienst (meer) is toch een verbinding te geven met het interlokale busnet.

Huizen voor volksopvoeding.

Aangifte van strafbare feiten, met getuigenverklaringen daarover, op ding en goorsprake door buren van de in het dingspil liggende buurschappen en kerspelen

(Leer van) het vervaardigen van landkaarten, atlassen, plattegronden etc.

Akkertje uit de IJzertijd, omgeven door een walletje en onderdeel van grotere complexen, soms van vele tientallen hectares.

Ook: Aziatische braakloop

Kerkgenootschap, ontstaan bij de Afscheiding in 1834 als orthodoxe protestbeweging tegen de liberale overheersing in de plaatselijke kerk.

Kloosterorde.

zie: Drentse Synode

Bouwstijl uit het midden van de 17e eeuw die op strakke wijze gebruik maakt van de architectuur van de klassieke oudheid.