Encyclopedie Drenthe

(Jaarlijks) plaatselijk volksfeest met vermakelijkheden.

Tent of kraam op een kermis waar films werden vertoond, vooral in de eerste helft van de 20e eeuw. Verdwenen door de komst van permanente bioscopen.

Kerkelijke gemeente, parochie, gebied bestaande uit een aantal buurschappen rondom een kerk.

Lagere school in een kerkdorp (kerspel).

Assistent van de schulte bij het handhaven van de openbare orde en de zorg voor de veiligheid van de ingezetenen.

Feestdagen op 25 en 26 december.

Uit de Nieuwe Steentijd (Neolithicum) daterende grafheuvel bij Eext.

Bijzitter of getuige bij rechtshandelingen.

Term oorspronkelijk vooral gebruikt in de betekenis van landarbeider; letterlijk de aanduiding voor een bewoner van een 'kot' of 'kate', dat wil zeggen een lage, kleine behuizing. In Drenthe in de 17e en 18e eeuw ook gehanteerd als fiscale categorie, namelijk voor iemand die geen wagen en geen paarden bezat.

Recreatieplas met kunststrand in de gemeente Coevorden (tot 1998 Sleen) in de »boswachterij Sleenerzand aan de oostkant van de Slenerweg tussen Schoonoord en Noord-Sleen.

Fossiele resten van boomstronken die in het veen overwoekerd zijn door mos. Het hout in veen wordt ook wel kienholt genoemd.

Om een leemkluit ontstane ijzerlaag die water en ijzer onttrok aan de leemkluit. Deze werd kleiner van volume en vormde een droge (nagenoeg versteende) leembal die los in het ijzerpantser kwam. Bij schudden klapperde de leembal tegen de ijzerwand. Op grond van dat geluid werden ze 'klapperstenen' genoemd. Ze komen in Drenthe sporadisch voor in zandgraverijen bij Emmerschans.

Wijze van zich te kleden en te versieren, van midden 18e eeuw tot in het eerste kwart van de 20e eeuw. Na WO I heeft de klederdracht een ware revolutie ondergaan; na 1918 heeft de (boeren-)bevolking grotendeels afstand gedaan van de traditionele dracht.

Lat.: Oxycoccus palustris; ook: Kroze, Kreuze, Moskreuze

Oude benaming voor scholen voor de vorming van kinderen van ten minste vier jaar oud.

Gemiddelde toestand van de atmosfeer (temperatuur, neerslag etc.) gerekend over een periode van 30 jaar.

Bodemvormend proces.

Naam van een motte(kasteel) langs de Geeserstroom nabij Gees.

Naamgevend stuk vaatwerk van de Klokbekercultuur.

Laatneolithische cultuur, genoemd naar een kenmerkend stuk aardewerk, de klokbeker.

Lat.: Gentiana pneumonanthe

zie: Luidklokken

Gesloten, betimmerde of gemetselde, overdekte klokkenstoel.

Het uitlichten en afvoeren van luid- en beiaardklokken uit torens of andere bouwwerken op last van een bezettende macht, in het bijzonder in WO II, deel uitmakend van de metaalverordening waarbij voorwerpen uit koper, tin, nikkel, lood of legeringen daarvan ten dienste van de oorlogsindustrie moesten worden gebruikt.

Stellage van hout, metaal, beton of baksteen waarin één of meer luid- of beiaardklokken kunnen worden opgehangen. De stoel kan inwendig in bijv. een toren of in de openlucht zijn geplaatst. In het laatste geval beschermen fraai vormgegeven daken meestal de klokken tegen ongunstige weersinvloeden.

Gemeenschappen van religieuzen die, afgesloten van de wereld, Gods lof bezongen.

Geïntroduceerd in Drenthe door Anne Rijkeboer, na een prettige vakantie-ervaring in Barchem. Hij was de oprichter van de Eerste Drentse Klootschieters Vereniging, EDKV, in Fort, aangesloten bij de Nederlandse Klootschietbond.

Wandelroutes van 8 tot 18 km vanuit kleine dorpen in geheel Drenthe.

Lat.: Lathyrus linifolius

Ook: stoppelknollen, herfstknollen of knolgroen (Brassica rapa L.)