Encyclopedie Drenthe

In cultuur brengen van woeste veengronden. Bij deze ontginning valt de nadruk op:

Dorp in de gemeente Emmen (tot 1998 Sleen) ten westen van Nieuw-Amsterdam, waarmee het na de gemeentelijke herindeling nu ook bestuurlijk één geheel vormt, in de praktijk al geruime tijd langer.

Recreatiepark en museum in Barger-Compascuum.

In de hoge vervening (zie: turfgraven) gebruikelijke benaming voor de aaneengesloten oppervlakte veen tussen een wijk en een ruggeraai.

Plaats, waar het veen bij de turfgraverij wordt ontgraven.

Publiekrechtelijke organisatie, gestoeld op het op 8 november 1853 vastgestelde 'Reglement op de verveeningen in de provincie Drenthe' met als doel het krachtens een plan van aanleg tot stand brengen van een vervening in een bepaald gebied en het beheren van de aangelegde waterstaatswerken.

Alhoewel er nauwelijks veen bestaat dat uit slechts één plantensoort bestaat vindt in Drenthe de naamgeving wel eenduidig plaats.

Het neerleggen van het werk door veenarbeiders.

(Gasselte 1921 - Gasselternijveen 2005) Pseudoniem van Lambertus Henderikus Hadderingh - Schrijver.

Mengsel van veen en meststoffen dat door de professionele tuinbouw wordt gebruikt voor de teelt van vruchtgewassen, zoals komkommer, tomaten en paprika's.

Kleine, door mensenhanden opgeworpen woonheuvel in drassig veengebied.

Al dan niet (geheel of gedeeltelijk) uitgeveende natuurlijke laagte. Nu veelal een waterplas waarin drijvend veenmosveen (Sphagnum cuspidatum) en veel wollegras groeit.

Dagvlindersoorten die wat hun levensloop betreft gebonden zijn aan hoogveen-vegetaties.

Object dat tijdens het vervenen tevoorschijn is gekomen en dat niet van nature in het veen thuishoort. Het kan gaan om een los voorwerp, een verzameling voorwerpen, menselijke en dierlijke resten maar ook om een constructie of een onderdeel daarvan.

Vorming van veen.

Weg, meestal van hout, in een moerassige omgeving.

Laatneolithische veenweg in het Bourtangerveen, rond 2550 v.Chr. aangelegd door boeren van de Enkelgrafcultuur. Het wegdek bestaat uit al dan niet gekloofde, ca. 3 m lange stammetjes van els, berk, linde, eik en esdoorn, die slechts voor een beperkt deel van de weg ondersteund worden door in de lengterichting gelegde onderliggers.

Uit moeras op laagveen ontwikkelde weidegronden.

Ook: Runderpest

zie: Werkgroepen veldbiologie

Buurtschap in de gemeente Westerveld (tot 1998 Diever) ten westen van Diever, ten oosten van Vledder en ten noorden van Wapserveen.

Van 'veldnamen' spreekt men in samenhang met de niet-bewoonde, kleinere onderdelen van een landschap. Bedoeld zijn dus de namen van bouw- en groenlanden, van braakliggende terreinen en woeste gronden, van heuvels en dalen, van bosjes, struikgewas, moerassige plekken enz.

Centrum voor onderwijs en educatie waarin het leren van en in de omgeving centraal staat.

Verzorgingscentrum voor diegenen die niet bij een reguliere verpleeg- of verzorginstelling terecht kunnen, in 1925 opgericht door pastoor Veltman.

Holding voor het vervaardigen, schilderen en conserveren van beton en staal. Opgericht in 1975.

Voor Drenthe typische, voedselarme wateren. Voorkomend op de zandplateaus, vaak met keileem in de ondergrond. Soms van oorsprong pingoruïnes, in andere gevallen door de wind in vroeger tijden uitgeblazen laagten die zich met water hebben gevuld.

Fabriek voor diergeneesmiddelen, in 1949 door Jan Frederik Weide begonnen in het woonhuis van zijn ouders aan het Mallegat in Meppel.

Europees verdrag inzake de bescherming van het archeologisch erfgoed. Tot stand gekomen in 1992 in Valletta.

zie: Verdrag van Malta

Vereniging met als hoofddoel het tot stand brengen van betere voorzieningen voor het onderwijs aan schipperskinderen in Drenthe en Noordwest-Overijssel.