Encyclopedie Drenthe

Dient om de gaven van de kerkbezoeker voor de armen of de kerk te vergaren.

(Fries, Frl. 1885 - Weiteveen 1974) Geestelijke.

zie: Beek, Hendrik C.

Christelijk feest ter gedachtenis aan de opstanding van Christus. In Drenthe vroeger (en nu nog) met veel gebruiken gepaard gaand.

Het enige bewaard gebleven pastoorsboek of Memoriaal van vóór de Reformatie. Het is aanwezig in het archief van de abdij Dikninge.

De heilige(n) aan wie de bescherming van de kerk bij haar wijding is toevertrouwd en tot wiens of wier ere de kerk haar naam ontvangt. Ook: patroonheilige. In de christelijke kerk sinds de 4e- 5e eeuw gebruikelijk.

(Stadskanaal 1834 -Emmen 1919) Stichter van drie Baptistenkerken.

(Hilversum 1901 - Lage Vuursche 1976) Eerste bisschop van het herstelde bisdom Groningen, waaronder ook Drenthe ressorteert.

Christelijk feest, zeven weken na Pasen.

Maken deel uit van een geestelijke opwekkingsbeweging, die begin 20e eeuw onder Amerikaanse negers is begonnen.

Reinigingsbekken voor rituele doeleinden in een middeleeuwse kerk. Meestal uitgespaard in een getoogde muurnis in de zuid- of zuidoostwand van het koor, dicht bij het altaar.

Instelling voor de opleiding van afgescheidenen (Afscheiding) tot predikant.

Ook: kansel

Landsheerlijk leenman, belast met de verdediging van een stad of burcht.

Afsplitsing van de Nederlandse Hervormde Kerk in Hoogeveen, Tiendeveen en Nieuw Balinge in 1951 en 1952.

Hoofd van een kapittel en als aartsdiaken vertegenwoordiger van de bisschop van Utrecht.

Ook: Hervorming

Open geloofsgemeenschap, ontstaan in de 17e eeuw als reactie op de invoering van bindende belijdenisgeschriften door de Synode van Dordrecht.

zie: Kerkgenootschappen

Beschilderd houten bord, opgehangen in een kerk ter nagedachtenis van een overledene, veelal lid van een vooraanstaand geslacht.

Familie, afkomstig uit Amsterdam, maar via Stephanus van Royen (1717-1806) in Zuidwest-Drenthe gekomen.

Nis in het koor van een middeleeuwse kerk, vrijwel altijd in de noordwand.

Sacramentswonder te Deyferne of Deyferne (Diever), waarvan sprake is in de Dialogus Miraculorum van Caesarius van Heisterbach.

Kerkelijk of synodaal recht, belangrijk in de tijd vóór de Reformatie (1598).

Zendingswerk vanuit de Gereformeerde Kerken in Drenthe, Groningen, Overijssel, Oost-Friesland en Grafschaft Bentheim op Soemba, een van de Kleine Soenda-eilanden ten oosten van Java in Indonesië.

Gezelschap dat de jaarlijks terugkerende stille tocht naar Amsterdam organiseerde, waarbij een hostiewonder van 1345 werd herdacht.

Godsdienstige bijeenkomsten van joden, tevens de benaming voor Israëlitische bedehuizen, ook: sjoel.

zie: Drentse Synode

Buitengewone synode van de Gereformeerde Kerken, in 1926 in de Zuiderkerk in Assen gehouden.

Drentse predikantendynastie in de 17e eeuw.