Encyclopedie Drenthe

Klazienaveen. Kloosterorde. In 1928 kwamen zusters van deze orde naar Klazienaveen.

Ook: doopschaal 

Houten hekwerk, dat de dooptuin (de ruimte rondom de preekstoel) aan drie of vier zijden omsluit.

Protestants kerkgenootschap.

Bekken van hout, natuursteen of metaal (vooral brons en lood), dienend om het water ter bediening van de doop in te bewaren. Het water wordt uit het bekken geschept en over het hoofd van de dopeling gegoten of gesprenkeld.

Ingesteld door de Drentse Synode en in 1638 goedgekeurd door Ridderschap en Eigenerfden. In 1730 werd deze in aangevulde vorm opnieuw vastgesteld.

Conservatieve richting binnen de Afgescheiden Kerken, die zich openbaarde rond 1850.

Onttoveringsdeskundigen, verschaften advies in geval van betoveringen (zie: »Toverij).

Bevlogen figuren, die in de 19e en in de eerste helft van de 20e eeuw als godsdienstonderwijzer actief waren, vooral in de venen van Zuidoost-Drenthe.

(Nieuwolda 1717 - Odoorn 1780) Predikant te Odoorn, die bekend werd als uitvinder.

Titel van de priester aan wie onder de leiding van de nuntius het bestuur over de kerk was toevertrouwd.

(Den Haag 1902 - Tröbitz 1945) Vanaf 1935 opperrabbijn van Friesland en Drenthe.

(Zwinderscheveld 1892 - Elim 1971) Als vader Otten voorganger van de Gemeente des Heeren te Elim en vanaf 1948 landelijk leider.

(Wanneperveen 1811 - Holland, Michigan 1876) Een van de voormannen van de Afscheiding in Overijssel. Bekend geworden door de naar hem genoemde Van Raalte-trek, waarin een groep Drentse afgescheidenen in 1846 emigreerde naar de Verenigde Staten.

Laatste priester in Emmen vóór de Reformatie.