Encyclopedie Drenthe

Ambachtelijke producent van aardewerk uit Nieuw-Buinen.

Per eigenaar samenvoegen van zijn verspreid liggende eigendommen binnen een doelmatig net van wegen en waterlopen.

De plaats van de rundveehouderij binnen de Drentse landbouw is in de loop van de tijd aan belangrijke veranderingen onderhevig geweest.

Onderneming uit Emmen die in de jaren 1930 als eenmansschildersbedrijf werd opgericht. Vanaf 1948 kwam er personeel in dienst.

Stenen doodkist. De naam is afgeleid van het Griekse sarcophagus = vleesetend. Sarcofagen zijn ook in Nederland gebruikt van het midden van de 11e eeuw tot het begin van de 13e eeuw.

Carosseriefabrikant.

Winkelketen in schoenen, kleding en sportartikelen.

Groep schapen die van oudsher onder leiding van schaapherders (schepers) de Drentse heidevelden begraasden.

1. Het recht een bepaald aantal schapen in de dorpskudde te hebben. Het aantal hing af van de grootte van het waardeel.

Doorgaans wordt het schaap gezien als hét landbouwhuisdier bij uitstek van de vroegere Drentse landbouw op de esdorpen.

In Drenthe worden al vanaf de 16e eeuw schepen gebouwd.

Ook: pramejager (Zuidwest-Drenthe) - Persoon die met zijn paard tegen betaling schepen door het kanaal trok.

Onderdeel van het Kadaster dat sinds 1838 schepen registreert als onroerend goed.

Tot in de 19e eeuw konden schippers hun schepen tegen totaal verlies verzekeren door zich aan te sluiten bij een schippersgilde of een compact.

Scheepswerf aan de Stephensonweg te Coevorden.

Drenthe heeft een eeuwenlange scheepvaarthistorie.

Vereniging voor Belangenvereniging voor Drentse schippers en handelsbedrijven.

In het algemeen het recht van weide, voor één koe in een gemeenschappelijke weide, geen vaste maat.

Herder die kudde vee hoedt.

Schippersbedrijf, scheepvaart op de binnenwateren.

Drenthe heeft vanaf de 16e tot in de 18e eeuw een aantal schippersgilden gekend die alle in Meppel en Gasselternijveen gevestigd waren.

Schoenfabriek

Landelijke belangenorganisatie voor binnenschippers, genoemd naar oprichter Willem Jan Schutte-vaer (1798-1881).

Pacht of penningen, die in de Middeleeuwen moest worden opgebracht voor de proostdij van Sint-Pieter in Utrecht.

Het doden van gehouden vee om vlees en vleeswaren te verkrijgen.

Wijze van railtransport.

zie: Dieverder en Leggeler Smildervenen; Kloosterveen

Klein platbodem turfschip uit de 16e, 17e en 18e eeuw.

Ook: Zea mays; vroeger ook wel: silo-maïs

Trekschuit voor vracht- en personenvervoer.