Locatiedossiers
Rahim Saebu - Op de step
Vader Andy Achmad had een ‘speciale behandeling’ omdat hij in politiek gevaar was. Rahim herinnert het zich nog levendig: “Plotseling stonden er Nederlandse soldaten midden in de kamer. ‘Jullie moeten nu alles inpakken en meekomen!’, klonk het bevel.”
Christina Wattimena
Elke vrijdag gingen wij douchen in de ‘Kamar Mandi’ (het badhuis, gebouw nr 27), een hele belevenis..... Je ontmoette elkaar, je wisselde verhalen met elkaar. Het was een ontmoetingsplek. Als ik als eerste klaar was, ging ik op de bank zittenwachten totdat mijn zusjes ook klaar waren met douchen.
Frederik Wattimena (1950)
Ik kan nog mij herinneren, dat als er iemand in kamp Schattenberg ziek werd, mijn vader benaderd werd (ook nachts ) en ik dus wakker werd gemaakt en van mijn vader naar de dokter moest gaan om hem op de hoogte te brengen. Ik was wel bang in het donker, maar ik moest het wel.
Fien Huly
In de winter was het binnen soms kouder dan buiten. Ik had het constant koud. Zelfs in de zomer. We wisten niet hoe wij ons warm moesten houden. Wij hadden geen warmwaterkruiken en gebruikten voorverwarmde bakstenen.
Antis Marijanan
Zijn moeder zei ooit: “Antis is zo rusteloos, zou dat komen, omdat hij op een schip is geboren?”
Nella Haurissa 1962
Op onze lagere school in het Kamp Schattenberg “De Christelijke School met de Bijbel” werden in 1960 wedstrijden gehouden onder de klassen 4, 5 en 6 met het voordragen van gedichten.
Pieter Vos
De omgeving rond het kamp was prachtig. Je kon er volop genieten van de natuur. Voor mij vormt het kamp de herinnering aan de fijne tijd toen de Molukse gemeenschap daar woonde.
Angela Velberg
Ineens waren alle ogen op meneer Saptenno gericht. Hij keek ons wat angstig aan, schraapte zijn keel … en viel flauw. Grote schrik bij de leerlingen.
De Oto Boemboe van "Si Piet"
Maar er was ook wel eens een ruzie in het kamp. Het kon er toen hard aan toe gaan en het leek ook alsof het hele kamp aan mee deed.