Encyclopedie Drenthe

Zand onder droge arctische omstandigheden verstoven uit beekdalen en onbegroeide oppervlakken. Het dekzand is in het Weichselien over grote oppervlakken verstoven en bedekt grote delen van het Drents plateau.

Landschap ontstaan in het Weichselien, een ijstijd van 100.000 tot 10.000 jaar geleden, op het onbegroeid bevroren en versneden keileemplateau, bepalend voor de structuur en inrichting van het huidige landschap in Drenthe.

Natuurreservaat in voormalig vloeiveldencomplex nabij Oranje.

Opgeworpen waterkering. In Drenthe vanouds ook met de betekenis: weg.

Al dan niet natuurlijke afvoerloze laagten, vaak met water gevuld.

Lat.: Tachybaptus ruficollis - Typische broedvogel van de Drentse vennen.

Heideterrein (426 ha) ten noorden van Doldersum. Eigendom van Het Drentse Landschap.

zie: Heidesoorten

Naam voor één van de floradistricten waarin Nederland is verdeeld.

Ingesteld in 1984 op initiatief van de toenmalige Provinciaal Planologische Dienst en LNV, voormalige afdeling Natuur, Milieu en Fauna (NMF), met als doelen de inventarisatie van de nog aanwezige poelen en dobben, hun onderhoudstoestand en het opstellen van plannen tot behoud en herstel.

Struik, komt van oorsprong niet uit Drenthe, maar is een exoot van de Noordoostkust van de Verenigde Staten; heet - ten onrechte - ook Canadese krent.

Ook: Drentsche A, Drentse Aa, Drentse A

Hondenras.

Volksnamen voor planten in de streektaal.

Heide- en stuifzandterrein (221 ha) ten noorden van Drouwen.

Kalkloze zandgronden in Drenthe zonder podzolkenmerken (zie: Podzolgronden), geen humeuze bovengrond en 'blond' zand.

Beweeglijk vlammetje in een moeras of boven een water, in Drenthe meestal dweel-lochtien of springheenken genoemd.

Nationaal park (3700 ha) in de gemeente Westerveld.

Oorspronkelijk uit de Duitse taal afkomstige typering ('Ewigen Roggenbau') van de eenzijdige teelt van rogge zoals die op de essen en engen van Noord -en Oost-Nederland plaats vond.

Dr.: iek(e), ekkelboom, eek, aik

Laag eikenbos. Het werd vaak rond de es en in de buurt van nederzettingen gevonden.

Lat.: Polypodium vulgare

Natuurgebied (ca. 30 ha) gelegen ten westen van Paterswolde. Bestaat uit voormalige petgaten die deels verland en verbost zijn.

Sterk geaccidenteerd bosgebied (253 ha) ten oosten van de oude dorpskern van Emmen.

Zandgronden met een meer dan 50 cm dikke humushoudende bovengrond die ontstaan is door opmesting met zandrijke potstalmest .

Het uitslijpen van de aardkorst en het wegnemen van materiaal door de werking van rivieren, wind, gletsjers of de zee. Erosie is afhankelijk van de helling van het terrein en de mate van losheid van het aan de oppervlakte liggend materiaal.

Aaneengesloten complex bouwland, met oorspronkelijk een verkaveling van tot grotere blokken gegroepeerde smalle, strookvormige percelen land, elk van een andere gebruiker/bezitter.

Op de stuwwal van Zuidwolde verspreid gelegen loof- en naaldbosjes, totaal ruim 31 ha.

Verzamelnaam voor uitheemse (exotische) planten- of diersoorten. Al gedurende duizenden jaren importeren mensen bewust of ongemerkt planten en dieren. Zo bereikten tamme kastanje en konijn al in de Romeinse tijd onze regio.

Ruim 11 m hoog restant van een keileembult met resten van smeltwaterzanden en soms ook keileemlagen, gelegen bij Zuidwolde op de lage stuwwal tussen Ten Arlo en Zuidwolde.