(Dordrecht 1881 - Ruinerwold 1955) Medicus.
Studeerde medicijnen aan de Universiteit van Amsterdam. Toen hij op de afdeling van Mendes da Costa werkte, werd hij bijzonder getroffen door de lupuspatiënten (een vorm van tbc) met hun misvormde neuzen en gezichten. Na zijn opleiding maakte hij als scheepsarts een reis naar West-Indië, waar hij veel lepraleiders zag. In 1909 werd hij aangenomen als gemeentegeneesheer van Ruinerwold. Hij zou daar tot 1950 als huisarts gevestigd blijven. In 1910 trouwde hij met de verpleegkundige A. Buter. De ziekte lupus vulgaris bleef Larij bezighouden en in de jaren '30 vond hij een behandeling die deze patiënten een snelle en blijvende genezing gaf. Uit het hele land werden lupuspatiënten naar hem toegestuurd en samen met zijn echtgenote besteedde hij gedurende tien jaar al zijn schaarse vrije tijd aan de behandeling en verpleging van deze mensen in gebouwtje(s) in de tuin.
Na WO II kwamen er andere middelen ter bestrijding van tbc en was de behandelwijze van Larij niet meer nodig. Daarnaast was Larij vele jaren voorzitter van het plaatselijke Groene Kruis. Tevens zorgde hij ervoor dat het oude Boerpad met zijn vonders werd herschapen in een verharde weg. Bij de opening van deze naar hem vernoemde weg werden achthonderd perenbomen aan weerszijden geplant: nog steeds een lust voor het oog in het voorjaar.
- Functie: Medicus
- Geboren: 1881-01-01
- Gestorven: 1955-01-01
- Geboren in: Dordrecht
- Gestorven in: Ruinerwold